طعم زندگی

محض اطلاع برای کسانی که مهم ه

2011-02-16T19:35:00.000-08:00

از دوستانی که هنوز به اینجا سر میزنن.. ممونم ولی یه عذرخواهی برای اینکه نگفتم دیگه اینجا نیستم!... به آدرس قبلی برگشتم. بلاگر خیلی سرویس دلنچشسبی ه!.. ازش خوشم نیومد... و درحال حاضر هم فرقی نمیکنه کجا باشم... همه جا پیلتر دیگه!

اگه خواستین بازم با من باشین میتونین به این آدرس بیاین... و البته لطف میکنین

جوجه اردک زشت

2010-12-29T15:38:00.000-08:00

امسال هیچی درمورد کریسمس ننوشتم... چون فکر کردم کسی نیست براش بنویسم که.... ننوشتم.. هرچند برام مهم بود. تو یه جمع مثلا دوستانه تبریک گفتم که زدن تو ذوقم.. اینکه کلا پشیمون شدم.

احتمالا اشتباه از من... از بودن در یه جای اشتباه!

اعتراف یلدایی

2010-12-21T16:30:00.000-08:00

شایان خواسته اعتراف کنم... پنج!! مورد. نمیدونم وقتی از آدم میخوان که اعتراف کنه.. دقیقا منظورشون چیه... حالا من به چی باید اعتراف کنم؟... یعنی یه خلاف یا گناه یا چی!؟

خب اینطور اعتراف میکنم که...

1.. اعتراف میکنم که Relationship Status -ام از مجردی به چیزی تغییر کرده که اسمی براش ندارم! فقط میدونم که همیشگی ه..

2.. اعتراف میکنم که در بیشتر موارد مثل مثال "آب در کوزه و......." هستم.

3.. اعتراف میکنم که احترامی برای عقایدت (تویی که این پست رو میخونی) قایل نیستم ولی از صمیم قلبم دوستت دارم.

4.. اعتراف میکنم که بیشتر مواقع ضعیف ام و تسلیم شرایط میشم.. ولی وقتی حرف میزنم خلافش رو نشون میدم! (فقط چون میخوام به طرف مقابلم امید بدم)

5.. اعتراف میکنم که حالا که به مورد پنجم رسیدم فکر میکنم که خیلی چیزای دیگه برای اعتراف دارم.. ولی تا همینجا بسه.

میخوام که دوستانی رو هم به این بازی دعوت کنم..
آسمان 22 (trust) رها (stranger) فرشاد (جوانان دگرباش اسلامشهر) مونا (آهوی خسته) فریان (گوسان) رضا (فریاد پسری از کوهستان)

یلدای همگی مبارک... یلداهای آینده خوش تر و شادتر باشین

کلید های آبی برای قفل های قرمز

2010-12-06T02:36:00.000-08:00

مواقعی هست که آدم بخاطر خودش قدمی برنمیداره... ولی بخاطر دیگری چرا!

روزمره

2010-12-01T18:55:00.000-08:00

نشستم کنارش و خودمو مالیدم بهش!
برگشت نگاهم کرد و گفت.. گاهی رفتارت جوریه که آدمو یاد گربه ها میندازی

گاهی لوسم.. به قول اون دوست* نارنجی ام!... خب دست خودم نیست... وقتی با کسی باشم که ازم بزرگتر باشه.. یعنی هیکلش.. جثه اش... بزرگتر باشه... حتی اگه ازم سن (چیزی که روش خیلی حساسم) کمتری داشته باشه احساس گربه-انه بهم دست میده!
..
.
دلم یکم پراکنده میخواست
.
گاهی بعضیها از اینجا.. یعنی از این جمع کوچیک ال جی بی تی نتی.. میرن... به دلایل مختلف.. خستگی.. گرفتاری و .... میگن هر سلامی.. خدانگهداری هم داره! (از این جمله اصلا خوشم نمیاد) شاید چون به نوشتن تو یه وبلاگ به چشم یه مامویت یا وظیفه نگاه میکنن. آخه چطور آدم میتونه تصمیم بگیره دیگه با دوستاش حرفی نزنه... با چه منطقی یا دلیلی... اگه آدم طرف مقابلش رو ندیده باشه.. فقط با نوشتن ارتباط بگیره.. نمیشه اون آدم ندیده رو دوست حساب کرد؟.... شاید بهتر باشه دوستی رو دوباره برای خودمون تعریف کنیم.. مثل روباتها رفتار نکنیم... دل آدم برنامه ریزی نداره... احساس داره... اونقدر که میخوایم دیگران برای احساسمون ارزش قایلشن... یکمی هم خودمون به دل دیگران احترام بذاریم... چی میشه مگه!؟
...
..

*هنوز از دستت عصبانی و ناراحتم.. میدونم حتما میگی به....... !

دگر ج.ن.س گرایی هر چقدر هم که طبیعی باشه... من حق خودم میدونم که گاهی ازش حالم بهم بخوره

2010-11-28T01:36:00.000-08:00

_ خب اگه دیگران تورو مرد ندونن.. نبینن.. چی میشه؟.. چرا اصلا برات مهم ه؟

: چی میشه!؟

اینو روانکاوم پرسید. بهش گفتم که دوست دارم.. میخوام که دیگران منو اونی بدونن و بشناسن که هستم. هنوز هم همین انتظار رو دارم. فکر میکنم این خواسته ام بنابر شرایط ه... یعنی تا وقتی تو جسم زن هستم این برام خیلی مهم که دیگران منو چی بدونن... ولی مطمینا بعد از چینج دیگه اهمیت نخواهد داشت..... میدونی چون الان فکر دیگران برام مانع هست... ولی بعد دیگه چه اهمیتی داره که دیگران چی فکر میکنن.

احتمال میدم اینطوری باشه ولی مساله دیگه سوال دکتر بود. چرا اصلا اینو پرسید؟... مگه برای دیگران این موضوع مهم نیست. "استریت غیر تی اس" (خیلی اصطلاح دقیقی ه نه!) که سر این مساله غیرت! و تعصب! داره. اگه به مردی بگن مثل زنهاست.. طرف خودش رو به آب و آتیش میزنه که این ننگ!! رو از خودش پاک کنه. زنها هم همینطور. نمیگم این عکس العملها درست ه ولی منم یکی از کل جامعه.. چطور برای همه مهم باشه جن.س و ج.نس.یتشون از نگاه دیگران ولی من باید ریلکس باشم... یعنی دکتر میخواست دید منو اصلاح کنه!؟..!؟..

تو دنیایی که همه چی بر حسب ج.نس آدما تعیین میشه.. حتی رنگ لباس... هر چقدر هم بی تفاوت باشی باز هم مواردی هست که میخوای یا مجبوری بر طبق ج.نست عمل کنی. سوال دکتر خیلی منحرف کننده و غیرواقعی بود. نمیدونم اینطور سوالات.. که کم هم نیستن.. چقدر تو روند کار روانکاوی موثر و راهگشاست.... ولی تا اون جلسات تموم بشن.. از اعصاب آدم چیزی نمیمونه. برای من گذشت بدون اینکه لازم باشه با روانکاو دیگه ای سروکله بزنم.... ولی فکر کسانی رو میکنم که اطلاعات درستی از خودشون ندارن... منی که اطلاع دقیقتری از مسایل و احساسات تی اس ها و گرایشهای هم.جن.س گرایانه نسبت به دکترم داشتم (اطلاعاتم دقیقتره چون درمورد خودم ه... روانکاوها هر چقدر هم مراجعه کننده تی اس یا هو.مو داشته باشن بازم برای یه مراجعه کننده جدید باید از نو شروع کنن.. که البته نمیکنن!.. تا حرفی از ترنس ها یا هو.موها میزنی میگن من با آدمایی اینطوری خیلی سروکار داشتم. ولی از نظراتشون کاملا مشخص که چقدر با این آدما آشنایی دارن) عذاب کشیدم تا جلسات به مراحل قابل هضمی!!! رسید... دیگه کسی که تازه میخواد بدونه که کی هست و چیکار باید بکنه رو من نمیتونم تصور کنم که چی سرش میاد.
مشکل اصلی هم به اعتقاد من جن.س و گرایش خود روانکاوه. یعنی اگه با کسی مشاوره کنی که از ال جی بی تی ها باشه... این مشکلات خیلی خیلی کمتر هست.... استریت غیر تی اس هرچقدر هم ذهنش باز باشه برای مسایل ما... باز هم از دید خودش به قضایای ما نگاه میکنه. اگه زن باشه.. خیلی احتمال داره که فمینیست باشه (مثل دکتر خودم و مشاوری که بعدها باهم آشنا شدیم) برای یه اف تو ام مثل جلاد هست. اگر هم مرد باشه ممکن ه تفکرات سنتی داشته باشه... تفکراتی که نمیشه به راحتی دیدشون ولی با راهنمایی ها و حرفهایی که در دفاع!! از همج.نس گرایی (واقعا گاهی از حرفهاشون مرز دفاع و رد مسایل رو نمیفهمی) میزنه یا دلایلی که "نباید" تی اس باشی رو میگه.. کم کم میتونی تشخیص بدی چه خبره.... اما این خودش چندین ماه طول میکشه... و بیچاره اون تی اس یا هو.مو که چه ها تو این مدت نمیکشه.... ولی خب مگه برای کسی اهمیت داره!.....

.......

*امروز آهنگ "هم.جن.س" شاهین رو خیلی گوشیدم... رو سل هم زیاد... اونقدر که شارژش تموم شد.. بعد وقتی تو مال گم شدم نمیدونستم چطوری با بقیه تماس بگیرم که پیداشون کنم.

نمیدونم چطوره که شاهین نجفی این آهنگ رو اینقدر با حس خونده... یه جاهاییش لبخند میزنم.. یه جاهایی بغض میکنم (آهنگهای دیگه اش رو که شنیدم.. دیدم کلا اینجوریه). وقتی گوش میکردم بیشتر به ادما دقت کردم...... خیلی دلم گرفت... چقدر ما کم و ناپیدا و گم هستیم. اونایی هم که هستن... باعث خنده ان.. مثل اون فروشنده مرد.. (البته اصلا خنده دار نبود).... کلا اینا باعث شد که یه چیزایی برام تازه شه دردش.

*اون قسمتی که از مشاورها و روانکاوهایی نوشتم که از ما باشن.. بنظر مسخره میاد.. چون نمیشه همچین کسایی رو پیدا کرد.. مخصوصا تو ایران.. فقط منظورم از نظر دیدگاهشون ه.. چون به تجربه شخصی خیلی خیلی زیاد تفاوت هست تو کارشون.

*راستی چرا استریتهای غیر تی اس رو آدمای ال جی تی توجه خاص دارن؟... فقط کافیه یه گ/ی ببینن!!!!!

دوازدهمین سالگرد گرامیداشت کشته شدگان ترنسجندر

2010-11-19T12:47:00.000-08:00

امسال دوازدهمین سال گرامیداشت روز 20 نوامبر.. به یاد همه کشته شدگان تراجنسی و همچنین همجنس گرایان است.
امسال هم مثل سالهای قبل راهپیمایی ها و گردهمایی هایی در نقاط مختلف جهان برای این روز برپا خواهد شد. این روز یادآور کسانی هست که قربانی ترس و نفرتی شدند که ریشه در ناآگاهی و کم اطلاعی اجتماع داشت.
نباید این روز رو سالی یکبار به یاد داشت. باید هر روز و هر لحظه به یاد کسانی بود که بخاطر تفاوت.. بخاطر عدم درک و شناخت وضعیت روحی یا جسمی از طرف دیگران درمعرض خطر ضرب و شتم.. تجاوز و حتی مرگ قرار میگیرند.
در سالی که گذشت باز هم تعداد زیادی از ترنس سکشوالها در گوشه گوشه جهان بیصدا کشته شدند. طبق گزراش TDOR در یک سال گذشته (از 20 نوامبر سال 2009 تا امسال در همین تاریخ) 179 مورد قتل درمورد افراد ترنسجندر در 19 کشور صورت گرفته است.. که از این تعداد بیشترین آمار مربوط به کشورهای برزیل.. گواتمالا.. مکزیک و آمریکا بوده است.

تا کی باید شاهد اضافه شدن بر تعداد قربانیان ترس بود؟... کی باید آگاهی عمومی به اندازه ای بالا برود تا دست به خشونت علیه زنی نزند که در جسم مرد است یا کودک 16 ماهه رو بخاطر رفتار جنس مخالف زیر مشت و لگد له نکند (در این مورد میتوانید به منبعی که در پایان مطلب هست مراجعه کنید) چه زمانی اکثریت همسان و همرنگ یادمیگیرند که بتوانند غیرهمسانان و رنگینان رو تحمل کنند؟

دوست عزیزم و هر کسی که جان انسان گذشته از هویت و گرایش جنسی اش برایت ارزشمند است.. تا جایی که میتوانی به اطرافیانت در شناختن تفاوت انسانها کمک کن. انسانهایی که طبیعت در تفاوتشان دست داشته نه خودشان.
..
.
....
..
در اینجا اسامی تعدادی از ترسنجندرهایی که به قتل رسیدند موجود هست.

کولی

2010-11-08T00:17:00.000-08:00

تا حالا به این فکر کردی که چند درصد چیزایی که میخوای واقعا بخاطر خودته؟... منظورم همه چیه....... درس.. کار.. زیبایی.. رفاه.......... همه چی.
فکر نمیکنی همه تلاشت برای بدست آوردن بهترین ها برای تنها نبودن باشه؟.... هر چی بهتر.. آدمی که دوستت داشته باشه بهتر... و حتی شاید فکر کنی تضمین کننده دوام رابطه هم میتونه باشه.
اگه اینطور نیست....
... به این فکر کن اگه همه اینها رو داشته باشی ولی تنها باشی (یا قرار باشه تنها بمونی!)... اون موقع همه این داشته هات میتونه برات اهمیت داشته باشه؟.. چطور یا چرا؟
و باز فکر کن اون خلایی که با وجود داشتن همه چی بازم آزارت میده چیه؟

.
..
چقدر دوست دارم اونی رو که کولی ه!... کولی.. دلش به "هیچی" گیر نیست جز به یه دل دیگه.. بدون شرط و شروط!

پ.ن اول: فکر کن برای چی داری خودت رو زجر میدی.... به آخرش فکر کن.
پ.ن دوم: قصدم ناامید کردنت نیست.... فقط اینکه زندگی کوتاه تر از اون که بخوای همه راهها رو بری.

تقدیم به همه اونهایی که بریدن ولی نمیدونن چرا

دوستت دارم... عاشقتم... یعنی چی؟

2010-11-04T19:53:00.000-07:00

معصومیت

2010-10-22T15:08:00.000-07:00

میخوام بنویسم این روز یادم نره که از این به بعد تو هستی که بهم انگیزه میدی... بودی ولی حالا انگار ازت اجازه دارم که امیدم باشی.

باهم یا بی هم... جدا بودن نمیتونه گرمی دوست داشتنت رو سرد کنه. شاید این جدایی برای همیشه باشه... ولی بازم برام نزدیکتر از پوست تنمی. جوری تو وجودم خونه کردی که فقط دونستن اینکه میتونم دوستت داشته باشم بهم قدرت جنگیدن میده... جنگیدن با همه فاصله ها.. با هر جن/سش.

...

....

پ.ن: نگران نباش..... من منطقی تر از اینم که بخوام چیزی رو خراب کنم.

پ.ن2: دیدی که چه زود آپ شدم.... منتظر بودم.. آخه تو تب صبور نیستم

پ.ن3: مه جان تو که غریبه نیستی دوست جونم

پ.ن4: از همه دوستانی که فراموشم کردن کمال تشکر رو دارم!! D:

مردان خبیث... دو ویژگی دارن... همشون! استریتن... بیشترشون کوتوله!

2010-06-30T00:30:00.000-07:00

فقط مونده یه خرس کوتوله (مارادونا) با اون سابقه درخشانش!! قهرمان اسم بگیره (خب اگه گذشت کنیم هست ولی.....). حالا نمیدونم چه اصراری داره بازیکنان رو "ماچ" میکنه!؟... من جای مسی بودم میزدم تو چونه اش... پیرمرد ه چاق ه کوتوله ی ه زشت!!!!
اینم از جام... با داورهای شاهکارش!... بعد میگن اعدام نباشه!.. واقعا برای بعضی ها تنبه آخره (برای نصف فیفا لازم ه)

من اصلا قصد نداشتم از بازیها چیزی بنویسم... ولی دیگه به اینجام (همونجا دیگه ) رسیده. داوری ها واقعا فاجعه است. آخه دیگه قهرمان شدن تو همچین ناحقی هایی چه ارزشی داره!؟

انگلیس که رفت... امیدم به اسپانیاست. (اگه اسپانیا قهرمان شد میشه از اعدام ها چشم پوشی کرد)
...

پ.ن1: این که میگم کوتوله.. به کسی برنخوره. خودم با 167 قد کوتوله حساب میشم.

پ.ن2: منظور تیتر دقیقا همون مارادونای عضیذه (با ارزش پوزش از همه طرفدارهای محترمش)

اگه مردها مریخی-ان و زنها ونوسی... پس ماها از کدوم سیاره-ایم؟

2010-06-19T01:54:00.000-07:00

معمایی هست برام به اسم "دنیای مردانه" که هیچی ازش نمیدونم.
هر کی یه چیزی میگه.. و واضح ه که این "هر کی" شامل آدمهای مختلفی از گرایشات و احساسات و تفکرات متفاوت ه.. و نمیشه کاملا قابل قبول دونستشون.. ولی نکته مهم این هست که این دنیا در نود و نه درصد مواردی که صحبت ازش میشه فقط به مردان استریت تعلق داره. این رو بخاطر تفکیکهایی که در صحبتهای تی اس ها و گ//یها مشخص ه.. میگم.
با توجه به دونسته ها و اطلاعاتی! که میگیرم یا تجربه میکنم... از دنیای مردانه فقط یه تصور برام بوجود میاد.. اونم این که دنیای یه عده موجود انسانی ه که از همه چی! و همه کس تجسم ث/ک/صی دارن... و همیشه (یعنی بطور شبانه روز.. و هر جا) هم آماده-ان برای انجامش.. با هر کسی (این هم که توضیح نداره.. یعنی چه مرد چه زن و چه هر انسانی غیر از اینها) که در دسترس باشه!!
خب نتیجه چندان دلچسب نیست حتی ترسناک ه!... فکر اینکه چطور میشه با این موجودات زندگی کرد... قابل تصور نیست.
ولی یه فکر امیدوار کننده هم هست اونم اینکه این دنیا تحت تاثیر فرهنگ و جامعه (و خیلی مواد دیگه) است... و ذات مرد به خودی خود پست یا بد نیست. (به ذات خودم نمیتونم مراجعه! کنم چون ناخالصی داره!!!)
منظورم از حرفهام به مردان از ملیت یا نژاد خاصی نیست. تو اگه یه نگاه به محتوای اجتماعی کشورهای مختلف بکنی.. اینطور نظرات رو به وفور خواهی دید. مساله اینجا یا اونجا (منظورم هرجایی ه) فقط فرهنگ سازی و قوانین ه. چون اگه مثلا تو ایران این موارد (ث/ک/صی فکر و عمل کردن مردان استریت) بیشتر باشه نسبت به مثلا اسپانیا... این رو فقط نتیجه فرهنگ و قوانین رایج در اون کشورها میشه دونست... وگرنه مرد استریت ایرانی در ذات مرد بودنش چه تفاوتی با مرد استریت اسپانیایی داره!؟... بنظرم هیچی.

بهرجهت این معما برای من همچنان حل نشده میمونه تا زمانی که خودم تو این محیط بدون فاصله و واسطه قرار بگیرم. شخصا آدم مثبتی-ام ولی فقط تا زمانی که با موضوعی در تماس مستقیم نباشم.... درحال حاضر فکر میکنم که زیادی داریم در حق مردان استریت بیچاره قضاوت نابجا میکنیم (امیدوارم بعدها مجبور نباشم حرفم رو پس بگیرم).
..
.
(احتمالا زمینی ها.. ماها هستیم)

ما بی شماریم... مکان! هم که زیاد هست

2010-06-16T02:36:00.000-07:00

نقطه.. سر خط!

...
.
از جغد دانا ممنون برای راهنمایش.

گره

2010-06-11T18:14:00.000-07:00

یاد "مردانه ها" افتادم.... آرش و آویک

اولین وبلاگ هم/ج.نسگرایی که خوندم... و شاید جذابترین.

حیف که نویسنده اش ادامه نداد.. هرچند ته دلم احساس میکنم که آخرشون جدایی بود.

..

.

میخوام پی نوشت بذارم... ولی هر چی بنویسم اونی نمیشه که تو ذهنم ه.. پس بیخیالش!

یه خیابون پر از ستاره

2010-06-01T17:29:00.000-07:00

امروز دوباره رفتم به اون کلینیک... همون که پرچم های رنگین کمونی داره. دقت کردم امروز دیدم پرچم ها هفت تا هستن.. رنگین کمون و یه صورتی پررنگ بعد از بنفش (واقعا هم دیدن اون یکی پرچم چند متری!! دقت زیادی میخواست)... ولی نمیدونم اون یکی برای چی بود.

رفته بودم فایلم رو باز کنم. چند تا فورم بود... که شبیه اش هیچ جا ندیدم... با سوالهای درست و حسابی. خب اینها مربوط به اقلیتهای ج//نسی بود.. مثلا سوال هویت جنسی که همه جا فقط دو گزینه داره.. تو این یکی موارد زیادی داشت.. هفت گزینه و یک گزینه دیگه برای مواردی که تو لیست نبود. باید همه جا همینطور باشه ولی هویت جن/سی محدود شده به دو مورد. اونی که باهاش حرف زدم خودش ترنس بود.. اف تو ام.. یه دورگه چینی-مکزیکی. فایلم رو وارد کرد.. ولی یه جا یه کمک کوچولو لازم داشت که یه خانم اومد. اون رو دفعه قبل دیده بودم... اونم تی اس بود... ام تو اف.. یه سفید آمریکایی. یه خانم دکتر هم بود تو اتاق.. یه خانم بیو-ه استریت. یه جا این خانم دکتر همه رو خانم خطاب کرد... همه روی حرفش خندیدیم و اصلا توجهی به نوع خطاب کردنش نکردیم (البته چون من هنوز رو این مساله وسواس دارم سریع تو کله ام پیچید ولی نه بطور ناراحت کننده) گفتم.. به نوع خطاب شدن هنوز وسواس دارم ولی دیگه مثل قبل مهم نیست برام. مخصوصا اگه از طرف آدمایی مثل خودم باشه و استریتهای باشعور. اما این حرف (خانم صدا شدن) رو از طرف یه استریت متعصب ه بی سواد هرگز تحمل نمیکنم.. قصد هم ندارم این حساسیتم رو کنار بذارم. خلاصه اینکه از اینطور جمعها خوشم میاد که مرز بین زن و مرد اینقدر کم و گاهی ناپیداست. کسی به چطور خطاب شدن اهمیت نمیده. اصلا چه اشکال داره یه زن رو مرد یا مرد رو زن صدا کرد... این که تو اصل قضیه تاثیر نمیذاره... پس چرا تو جامعه توهین حساب میشه!؟

خب ادامه اینکه... برای اولین بار.. یه جای معتبر.. من با هویت مردانه.. با اسم مردانه ثبت شدم!!... ثبت شدم یعنی وجود پیدا کردم.. یعنی شناخته شدم (دقیقا نمیدونم چه کلمه ای باید بذارم اینجا). تو فورم یه سوال بود درمورد اینکه چه اسمی رو ترجیح میدم... منم کوتاهه اسم آی دیم رو که خوشبختانه پسرونه است رو نوشتم. نمیدونم چرا اسمی که میخواستم رو ننوشتم... یعنی میدونی اصلا فکر نمیکردم بخوان فایل رو با اسم انتخابی خودم بذارن. جن.س رو هم که همون "ام" که درست هست.. گذاشتن. یه نکته که قبلا هم گفتم... اگه انتخابهای دیگه ای برای ج//نس وجود داشته باشه به من نزدیکتر.. اون رو انتخاب میکنم... ولی فعلا فقط همین هست.

(نمیدونی چطوری ام... بی جهت میخندم) .... (اتفاق خاصی هنوز نیوفتاده ولی خوشم!)

ازشون پرسیدم که از همجنسگراها و تی اسهای ایرانی هم اینجا میان.. گفتن که به ندرت.. در حد پنج-شیش نفر (در همین حدود). برام سوال ه پس این ال جی بی تی های ه ایرانی ه ال ای کجان؟... نکنه اینجا هم ترجیح میدن زیرزمینی زندگی کنن!.. حالا اینجا فقط یه کلینیک ه.. خب به جاهای دیگه میرن... ولی گذشته از مسایل بهداشتی موضوع های دیگه ای هست. ال جی بی تی های ارمنی اینجا برای خودشون یه سازمان کوچیک و کلاب دارن.. گردهمایی.. سفر.. و همه چی. یا مثلا آسیایی ها هم همینطور. ولی چرا ایرانی ها ندارن؟.. پس اینا کجا میرن... یعنی تو گروهای غیر ایرانی (حالا هر کجایی که باشن) مخلوط میشن.. بعد هم کم کم حل میشن؟... من اعتقادی به جدایی های نژادی و ملیتی ندارم و اصلا معنی حرفم این نیست که هم/ج//نسگراها یا ترنس ها گروه گروه شدن... فقط اینکه همه سازمانها برای خودشون برنامه هایی دارن و در کنارش هم همه باهم هستن. ایرانی ها هم باید اینطور باشن. اقلیتهای جن//سی ایرانی اینجا هم با خانواده هاشون مشکل دارن.. اینجا هم هنوز خیلی از خانواده هستن که این مسایل رو غربی!! میدونن و ایرانی ها رو کاملا استریت . خب این بچه ها باید بخاطر همین از جامعه اشون کنار بکشن.. حداقل جایی باشه که اینا رو دور هم جمع کنه!.. یا کسانی که تازه میان... یه گروه همزبان نباید باشه که از اینها حمایت کنه!؟

برگردیم به خودم. دکتری که باید ببینمش.. زیاد اینجا نمیاد.. چون کلینیکهای دیگه هم میره و چندصد مراجعه کننده داره.. جاهای مختلف. اینه که دیدار شد برای سه ماه دیگه. سه ماه خیلی زیاد ه... از انتظار بدم میاد. ولی فرصت خوبی ه برای مشخص کردن یه سری از مسایل. مهمترینش محل زندگی ه. در اینکه باید جای دیگه ای برم.. دور از خانواده.. شکی نیست. واقعا دیگه حوصله سروکله زدن با اطرافیان رو ندارم. از اینکه همش انتظار دارن چیزی رو بهشون توضیح بدی.. توقع دارن برای هر قدمت توجیه-اشون کنی... خسته شدم. دور شدن از همه آشنایی ها.. شده جزو زندگی و سرنوشت بیشتر تی اس ها... حتی هم/ج..نسگراها. من با این مشکل ندارم که از خانواده و دوست و آشنا دور باشم.. اتفاقا خیلی به این دوری احتیاج دارم (میگم که این جزو سرنوشتمون ه) ولی این فرصت سه ماه ه رو چطور برای یه عمل ضروری (غیر از موردی که بالا گفتم) و کار و نقل مکان و دوری تا حد امکان از نیش دیگران برنامه ریزی کنم؟؟.. عقلم به چیزی قد نمیده. من اصلا فکر این فاصله زمانی رو نکرده بودم.. برای همین همه چی قاطی پاتی شده. فقط یه راه دارم... اونم اینکه اون مابقی آدمایی که ازم چیزی نمیدونن هم بدونن!.. این شامل همکارا میشه فقط (یکیشون میدونه) (از بدشانسی نود و هشت درصدشون یا ایرانی ان یا ارمنی.. یعنی هر دو باهم و جدا). تا حالا چند بار صحبتهای ماها (ال جی بی تی ها) پیش اومده و اصلا خوشایند نبوده. از آدمایی که سالها اینجا بودن اینطور نظرات شرم آوره. اما میدونی که آزاد اندیشیدن تو چهارچوب مرزها نیست... به همون نسبت هم مرزهای آزاد نمیتونن به کسی آزاد فکر کردن بدن. احتمالا باید دست به دامن مشاور بشم.

..... .......... ... ............

کامنتها رو باز میذارم. میخوام بدونم درمورد "نبود جمعهای ال جی بی تی ایرانی" چی فکری میکنی؟.. منظور سازمانی ه.

نقطه چین

2010-05-27T15:35:00.000-07:00

پست قبلی چیزی بود که تو ذهنم نقش بست... یعنی دید و حسم به موقعیت الان.. به شرایط کلی بود. ولی خودم که خوندم خوشم نیومدم..... خیلی............ جوریه که دوست ندارم. اینطور نوشته ها خیلی کلیشه ای ان... خب کلمات بهتری برای نوشتن پیدا نکردم. نوشتن یه هنر ه.. من این هنر رو ندارم.

بگذریم..

... یکم دلهره دارم. سه شنبه باید دوباره برم به اون ساختمون که شیش پرچم به شیش رنگ داره....... ...................................................................

یه پرنده داشتم.. وقتی بزرگ شد پرواز کردنو من یادش دادم... باورت میشه یه پرنده از یه آدم پرواز رو یاد بگیره؟

2010-05-26T13:43:00.000-07:00

همه آدما شبیه کرم ابریشم ان. تو یه پیله هستن که باید پاره اش کنن و بیان بیرون تا بتونن پرواز کنن.

برای بعضی ها این پیله به شکل تفکرات ه.. باید از پیله ذهنشون بیان بیرون.

برای بعضی ها هم یه شکل دیگه...... برای من این پیله یه پیله فیزیکی ه.. از پوست و گوشت.. ولی نه ظریف که بشه با چنگ و دندون پارش کرد. تیغ میخواد!.. تیغهای تیز..

پیله بالهام رو بسته.. انگار که بالهام به تنم چسبیده... میخواد ازم جداشون کنه که باز بشن... که راحت پرواز کنم.

تو خودت تو پیله پیچ خوردی.. بالهات بسته است.. تو شاید نیازت به تیغ نباشه.. ولی یه چیز دیگه چرا.. مثل حرف زدن.. مثل بیرون اومدن از نقش بازی کردن.. نقشهای دروغ. پس میفهمی.

هم راه من درد داره هم راه تو.... ولی پرواز به هر دردی می ارزه.

پس بهش گفتم باشه!

..................................

پرنده کوچولوم وقتی می افتاد تو هوا میگرفتمش.... ولی چند بار هم افتاد زمین... ولی بازم تا بال میزد میرفت رو بلندترین نقطه خونه!

با بد جماعتی درگیریم

2010-05-24T04:47:00.000-07:00

اعتماد بنفسی که جرات یه جوون 20 ساله به آدم میده... هیچ آدم باتجربه و دنیا دیده ای با هیچ حرف و نصیحتی نمیتونه منتقل کنه.

سایه... یه دختر با شهامت.. به معنای واقعی.. ه.

...............................

کاش میدونستم دگرج//ن/سگراها به چی خودشون افتخار میکنن؟... واقعا به چی!؟

اگه یه مرد استریت با هم/ج//نس/گرایی مخالف باشه یکم قابل درک ه.. چون قدرت و سلطه گریش رو تو خطر میبینه... ولی یه زن!!!!.... از چی میترسه؟... که جامعه اخلاق مدار از بین بره؟... یکی بهم بگه کدوم جامعه اخلاقگرا؟.. آخه چی دارین؟... بچه های بی سرپرست!.. زندگی های پاشیده شده از خیانت!.. ت.جاوز به دخترای بی دفاع!.. خفه کردن صدای حق زنان.. بدتر از اون کودکان!.. استثمار یه انسان زیر عنوان همسر!..........از کدوم اخلاق دارین اینطور دفاع میکنین که حتی حاضر نیستین صدای رنجی که یه انسان بخاطر نوع دیگه بودن میکشه رو بشنوین!؟

خیلی حماقت و.......... میخواد که یکی بیاد از فرارش از کشورش بگه.. از تهدید.. از خطر مرگ.. از بی سر پناهی اونم تو بیست سالگی.. بعد یه خانم مهطرمی بیاد بگه ندا مال شما نبود.. برای شما نبود.. چرا اسمش رو روی لباسش نوشته!!!!...این کار شما تو عرف نیست یا مزخرف دیگه ای که گفت. دیکتاتورتر از این!؟... مگه دیکتاتور چه شکلیه یا چیکارست!!.. اینه اون آزادی و برابریی که ندا براش کشته شد؟ که تازه آدمی مثل این خانم ادعای دفاع ازش رو هم داره؟ .. اصلا اکثریت قبل حرف زدن فکر میکنن؟... آدم اصولا با یه چیزی به اسم مغز فکر میکنه.. مغز هم تو کله هر بنده خدایی پیدا میشه.. پس اکثریت با این مغزشون چیکار میکنن؟... مطمینا هر کاری میکنن غیر از فکر کردن!

ولی یه مساله دیگه ای هم هست.. اونم حسادت ه... حقارت حتی... گاهی آدم وقتی ببینه از همنوع خودش کم اورده.. بی منطق میشه... اونوقت خیلی حرفها از سر عصبانیت ممکنه بزنه. یه توصیه به اینجور آدما دارم... قبل از اظهار فضل کردن یه لیوان آب سرد بخورید!

جاده جنگلی

2010-05-21T16:04:00.000-07:00

گاهی نظراتی میدم که خودم بهش عمل نمیکنم.. یا بدتر از اون اعتقادی بهش ندارم. یعنی گاهی شعار میدم. کلیشه ای حرف میزنم. نصیحتهای............... این فقط بخاطر این که میخوام به طرف دلداری بدم. کارم اشتباه ه ولی حقیقت تلخ ه و نمیشه راحت بیانش کرد. ولی با دروغ امید کسی رو حفظ کردن درست ه؟

از دروغ گفتن بدم میاد. من ترجیح میدم حقیقت هر چی که هست رو بهم بگن ولی خودم در مواردی این کار رو انجام نمیدم. این خیانت در امانت ه یا یه چیزی شبیه این.

ولی واقعا باید حقیقت رو گفت حتی اگه باعث شکستن قلبی بشه!؟

فقط بدون اگه راست نگفتم فقط بخاطر این بود که دوست دارم.

...........................

معذرت بخاطر بستن کامنتها. میخوام یه مدتی نوشتن یکطرفه باشه. نه که نظرت مهم نباشه. فقط چون اینطوری ترجیح میدم.

بهار سردی ه... گاهی

2010-05-09T19:57:00.000-07:00

.

.... (

..............................................

......................................................) ..........

اووممم.... ولی من این رو نمیخواستم بگم که... میخوام یه جریان بی مزه تعریف کنم.

خب... مدتی پیش یعنی درست شب قبل از عید پاک... تو پارکینگ یه فروشگاه تصادف کردم. تصادف که نه.. فقط یه برخورد کوچولو بود. اوه اول یه نکته.. کلا از رانندگی متنفرم.. ولی اجبار ه.. اگه نخوام باید تمام روز تو خونه بمونم.. چون اینجا وسایل نقلیه عمومیش در حد بدردنخوری ه. مترو که نیست (مترو فقط در محدوده مرکز شهر ه).. تاکسی هم که نیست (فقط بصورت آژانس.. اونم گرون!).. اتوبوس هم که نیم ساعت یه بار.. بیشتر مواقع هم دیر میکنه (راست میگم.. هیچوقت سر وقت نمیاد!)... خب فقط میمونه ماشین شخصی. البته اگه کسی همرام باشه رانندگی رو میندازم گردن اون. داشتم میگفتم... چون از رانندگی خوشم نمیاد رانندگیم هم تعریفی نداره... مخصوصا پارک کردنم (از این نظر کاملا شبیه دخترام) چقدر بدم میاد از پارک کردن تو جاهای تنگ... آخ متنفرم از این کار. پارکینگ اون فروشگاه هم خیلی تنگ ه.. انگار قحطی زمین بوده... شیبدار هم هست دیگه هیچی. تو سراشیبی پارک کرده بودم.. قربونش برم اونقدر هم شیبش زیاد بود که بدون گاز بیرون نمیومد. یه کوچولو گاز دادم... داشتم پشت سرم رو هم چک میکردم ها.. ولی نمیدونم چطور شد ماشین پشتی رو ندیدم.. یه دفعه بنگ. دلم ریخت... اومدم پایین دیدم زدم به بغل یه تویوتا... ولی هیچی هم نشده بود... یعنی خیلی کم. من که از تعمیر و خسارت و اینجور چیزا زیاد سرم نمیشه ولی بنظر خودم خسارتش در حد دویست-سیصد دلار بیشتر نبود. راننده که یه خانم میانسال بود اومد یه نگاهی کرد.. گفت پارک کن بیا ببینیم چیکار کنیم. هیچی دیگه کارت و بیمه رو برداشتم رفتم. اون خانم بیمه و بیزینس کارتش رو داد.. و بله خانم.. دکتر روانشناس تشریف داشتن. من مدارک خانم دکتر رو گرفتم بعد مال خودم رو که دادم بهش گفتم اینکه چیزی نشده.. بیا اصلا به بیمه گزارش ندیم.. خودم ماشینت رو درست میکنم (واقعا هم به گرفتاریش نمی ارزید) اونم گفت باشه. مدارک منو پس داد و ازم فقط یه شماره تلفن و ایمیل آدرس گرفت و گفت که برای تعطیلات میره شهر دیگه.. بعد از اون.. روز دوشنبه تماس میگیره.. یعنی دو روز بعدش. بعد هم رفت. مدارکش هم موند پیش من.

حالا... خانم جین محترم که خودش زنگ نزد هیچ... من هم هر چی میل میزنم.. زنگ میزنم.. جواب نمیده. خب بابا جون ه من.... فهمیدم بیخیال شدی... بخشیدی... خیلی خیلی خیلی ممنون...... ولی خب حداقل بیا کارت بیمه ات رو پس بگیر!.. من اینو چیکارش کنم آخه!؟.. بامزه است.. به این میگن تصادف ناشی ها. اون شب هم با اینکه من مقصر بودم اون داشت منو دلداری میداد. اولش که فکر کرد احتمالا باید از اون!! راننده های تینیجر (معمولا سربه هوان) باشم (میدونم چون بعدش پرسید چند سالته فرزندم!؟ وقتی گفتم.. گفت نه بابا!!)... هی میگفت عزیزم مهم نیست.. اشکالی نداره... یکم هم شوخی کرد. آه.. عجیبه ها. فکر میکنم اصلا بطور کل جریان رو یادش رفته.. حتی فراموش کرده که کارت بیمه نداره. شاید دیگه باید برم مطبش. البته تا دو ماه و نیم دیگه مدت بیمه اش تموم میشه... بعد هم کارت جدیدش رو میگیره و مشکلی نیست.. فقط اگه تا اون موقع احتیاجی بهش پیدا نکنه.

احتمال میدم اینبار به خیر گذشته باشه... ولی امیدوارم دیگه پیش نیاد. اگه منو از رانندگی معاف کنن.. خیلی خوب میشه. اصلا.... آخه اینم شد شهر!؟.. رانندگی اجباری دیگه یعنی چی؟... شهر باید مثل نیویورک باشه... راحت... فقط بگی "تاکسی". یه چیزی دیگه هم هست.. این بار دوم بود که اینجوری به یکی میزدم. اون یکی تو پارکینگ کالج بود.. اووم.. پارکینگ کالج اصلا تنگ نیست.. خب ربطی نداره.. اونی که بهش زدم ماشینش خیلی کوچولو بود.. ندیدمش. راننده اش یه پسر خوش اخلاق بود.. اصلا نیومد نگاه کنه که چی شده. گفت نگران نباش.. طوری نیست!.. دیگه فعلا همینا.

دلهره گرفتم.. فردا چطوری برم سر کار؟

تقدیم به مهدی عزیزم

2010-04-30T16:28:00.000-07:00

امروز تولد مهدی عزیزه.... مهدی خانقاه.

تولدت مبارک مهدی جان.... آرزوهای زیادی میخوام برات بکنم ولی اول بگم آرزو و رویایی که خودت داری به واقعیت برسی.

خب آرزوهای خودمم رو هم بگم....

آروز دارم آرامش رو تو زندگیت پیدا کنی... سلامتیت رو بدست بیاری... و همیشه در کنار کسانی باشی که دوستشون داری و دوستت دارن.

امیدوارم یه روزی.. تو واقعیت.. تولدت رو جشن بگیریم. اون روز برات رز آبی میارم... خب من رز آبی دوست دارم.. با یه کیک گنده به شکل کاخهای والت دیسنی... و بوس و بغل و اینا. البته کادو هم.

تا اون روز فعلا این شاخه گل و این پست رو قبول کن.... باشه!؟

(احتمالا که روز تولدت رو اشتباه نکردم... ها!؟)

Եղեռն

2010-04-23T18:15:00.000-07:00

هیچوقت پایانی وجود نداره.. هر پایان یه شروع تازه است

2010-04-18T17:47:00.000-07:00

حالم دیگه داره از این وضعیت بهم میخوره!... از توضیح دادن.. توجیه کردن.. تحقیق کردن. من اصلا هیچ اجبار یا وظیفه ای برای روشن کردن ذهن دیگران از دنیای LGBT ندارم.. میفهمی!؟... وظیفه ندارم!.. به هیچکس مربوط نیست من چی دوست دارم و چی میخوام.

دوست عزیز... تو هر کاری هم که انجام بدی برای جاافتادن این مسایل.. بازم فرقی نمیکنه. همیشه مخالفهاش رو خواهد داشت.

شخصا تصمیم گرفتم هر کی در این مورد سوال کرد.. چه با نیت خوب چه بد (از جمع اکثریت!).. بزنم تو دهنش!!! (البته خانواده تا حدی مستثنی است)

بدم میاد از "اینجوری".. "درک کردن"... "نمیتونم بفهممت"... "مثلا چطوری"... "تو چه احساسی داری"....... از هر چی کلمه و جمله از این دست ه متنفرم.
خیلی دلشون میخواد بدونن... برن خودشون تحقیق کنن. اینترنت رو از کسی نگرفتن.

...... ........ ...

فعالیت برای اقلیتهای جنث.ی رو کاملا قبول دارم ولی فقط برای قبولوندن حقوق بی چون چرامون.

اجرای حقوق بشر دلیل و برهان نداره.

کی میگه کوه به کوه نمیرسه ولی آدم به آدم میرسه... هر کی گفته بیخود گفته!

2010-04-15T16:28:00.000-07:00

یه آروزی احمقانه...

کاش ایران هنوز ایران بود.. تا کسی ازش فرار نمیکرد.

اونوقت هنوز همه اونجا بودیم... تو هم بودی.

..

...

اما حالا چی... معلوم نیست کی کجاست.. تو کجایی؟!

از کی سراغت رو بگیرم؟....

آخه.... از کی؟

Last Days

2010-04-05T13:47:00.000-07:00

مدتی پیش تو یکی از وبلاگها مطلبی خوندم درمورد اینکه اگه دو ماه به پایان عمرت مونده باشه.. اون دو ماه رو چیکار میکنی؟.. (فیلمی هم با این مضمون هست (محض اطلاع زیرنویس هم شده)). داشتم فکر میکردم که من بودم چیکار میکردم... این یه جور محرک بنظرم اومد. محرک از این جهت که کاری رو که تو این دو ماه ممکن ه انجام بدی رو خب حالا انجامش بده!.. هم فرصت (احتمالا) بیشتری داری هم امیدوارتری که بتونی کارت رو تموم کنی... منظورم برنامه ریزی برای یک دو ماه واقعی ه. ولی فکر که کردم دیدم کارهایی رو که تو این دو ماه (محدود) انجام خواهم داد هیچ ربطی به زمان عادی نداره!

اینطور بگم.... من اگه فقط دو ماه فرصت برای زندگی داشتم.. هیچ کار خاصی نمیکردم. چون تنها چیزی که میخوام هاملت بودن ه.. کار چینج رو تو دو ماه نمیشه انجام داد (اگه پولش رو داشتم میتونستم ولی تو چنان شرایطی انجامش نمیدادم). پس کاری نمیکردم. ولی کارهای معمولی چرا. از اینکه دور از زندگی شهری باشم لذت میبرم... حتما از این منطقه خارج میشدم.. میرفتم به طرف شمال چون تقریبا جنگلی و کوهستانی ه (عاشق جنگل و دار و درختم)... با قطار البته. چادر زدن تو جنگل... آتیش روشن کردن کنار دریا تو شب... بیابانگردی... کوهنوردی... راحت بدون ملاحظات دست و پاگیر... راحت.. به راحتی یه آدم نزدیک مرگ. میتونی حس کنی یعنی چی؟...

در همین حد.... شاید کمتر ولی نه بیشتر.

اصلا وقتی تنها آرزوت بر باد بره دیگه هیچی نمیتونه اهمیت داشه باشه (اهمیت برای بدست آوردن یا انجام چیزای دیگه)... ولی این رو هم یاددآوری کنم اینها از تصور چنین روزی ه.. به احتمال زیاد در واقعیت تاثیر دیگه ای میتونه داشته باشه و شاید به همین سادگی که گفتم هم نگذرونم.

در نتیجه... تاریخ انقضام نباید رو بشه!.. هیچ تمایلی هم به دونستنش ندارم. میدونین جالب اینجاست که قبل از اینکه به این مساله (گفتن زمان مرگ بیمار(شاید بیمار هم نباشه.. بهرحال زمان مرگ)) عمیقا فکر کنم.. معتقد بودم که این حق بیمار ه که زمان مرگش رو بدونه... تازه با کسانی که مخالف بودن دعوا هم میکردم!.. ولی واقعا چه حقی؟.. این چه حقی ه که مثلا همه ندارن.. در حالت عادی کسی از زمان مرگش نمیتونه خبر داشته باشه که تازه برای داشتن این حقش! تلاش هم بکنه یا ازش محروم بشه. ولی بازم تا نظر شما چی باشه.

دوست دارم این رو به شکل بازی دوستان دیگه هم بنویسنش. هر جور که دوست داشتین.. بصورت شعر یا داستان یا هر چیزی. قوانین خاصی هم نداره... فقط باید بنابر واقعیت باشه... اگه مثلا میخواین که به جای خاصی برین.. زمان و مخارج و همه چیز رو بر طبق زندگی و امکانات واقعی خودتون درنظر بگیرین.

دوستانی که دعوت میکنم... هیری (خاطرات یک مرد تنها).. آرمان (فریاد یک سکوت).. باران (وبلاگ باران).. جواد (شرح صدر).. یوسف و کیا (نقطه چین ها...).. پسر کوهستان (فریاد پسری از کوهستان).

گاهی فکر میکنم زندگی مثل یه دوره زمانی یه نواخته که دایما تکرار میشه.. ولی هیچ چیزی هیچوقت تکرار نخواهد شد.. مشکل از ماست که عادت میکنیم

2010-04-03T18:28:00.000-07:00

عید پاک بر همه شما مبارک.

.

....

عید پاک یا ایستر به روز برخواستن مسیح از مردگان گفته میشه. اگه به این معتقدی باید به خداوندی مسیح ایمان داشته باشی.... امیدوارم همینطور باشه.

اگه روزه گرفتین هم روزه هاتون قبول باشه.

من دچار مرض کامینگ آوت شدم

2010-03-26T15:41:00.000-07:00

: سین میدونه؟

_ آره.. بهش گفتم!

این دو جمله رو بعد از چند ماه که از آشکارسازی میگذشت... به یاد اوردم... بار دوم که باز! حرف خودمو زدم.. اون بار که دوباره حرف از چینج زدم مادرم مثل بار اول عصبانی شد. همون موقع یاد این دو جمله افتادم.. مثل زنگ خطر بود!.. یعنی اگه زیاد کشش بدم همه زحمتی که برای شروع کشیدم به باد میره. دو جمله بالا این رو به من ثابت میکنه که مادرم میخواد این مساله تو چهاردیواری خونه بمونه... میخواد همه چیز رو یه شوخی بی مزه فرض کنه و بذاره کنار. دوستم سین.. صمیمی ترین دوستم ه.. وقتی مادرم فهمید که سین میدونه و از این مساله ناراحت نشد فقط به این خاطر بود که اون رو هم جزو این چهاردیواری حساب کرده بود!... یعنی باز هم حرفم یه شوخی بیشتر نبود.

تو این فاصله.. از بار دوم تا الان.. بارها درمورد کارهایی که باید انجام بدم باهاش حرف زدم. هر بار عادی تر برخورد کرده... چون فکر میکنه.. و تا حدی هم مطمین ه.. که اینها در حد حرف ه و من عملا کاری انجام نمیدم. این هم طبیعی ه... تا وقتی بطور عملی و جدی کاری انجام ندم مسلما اونها (پدر-مادرم) قبول نمیکنن.. خب ندیده باید چی رو بپذیرن!؟.... ولی اینکه چرا کاری نمیکنم برمیگرده به مشکل هزینه ها (البته چیزی نیست که حل نشه)

اینطوری بود که احساس کردم دارم همه چی رو میبازم.... آدم حرفی رو بزنه که به شخصیتش وابسته است... به همه زندگی و آیندش. بعد نتونه حرفش رو به عمل دربیاره. چی میشه!؟... خب راحت پاک میشه.... بیشتر از قبل.... بیشتر از وقتی که در حد سایه بود. با این اوضاع چیزی از اون سایه هم نمیمونه. فکر کردم چیکار کنم که خیال خودم رو از هر جهت راحت کنم.. حداقل تا زمانی که بتونم خودم رو ثابت! (واقعا متاسفم که این رو میگم.. ولی این شده یه اصل که اقلیت باید خودش رو ثابت کنه) کنم.. که جای خودم باشم. این بود که یه اطلاعیه زدم... یعنی تو فیس بوک یه کامینگ آوت جهانی کردم... توی آی دیی که همه از دوستان و آشنایان و فامیل هستن. خلاص. حالا دیگه این یه مساله کوچیک یا یه شوخی نیست که تو محدوده خونه باشه. دیگه خاموش! شدنی نیستم.

بعد از چند ماه با وجود بعضی از ناراحتی ها از بعضی از دوستانم.. ولی از کارم راضی ام. خیالم راحت شده. برای ثبات موقعیت خیلی ضروری بود. و مساله مهم دیگه اینکه من از احساسات گنگ بدم میاد (این حرف همیشگی منه).. اگه اونها به راحتی از اون چیزی که دوست دارن حرف میزنن منم باید بتونم... البته بدون اینکه طرف مقابل گیج بشه یا منظورم رو درک نکنه.. که تا مدتی پیش همینطور هم بود. و میدونی.. تا حد زیادی از برخوردها راضی ام... اونقدرها هم که فکر میکردم استریتها از همه جا بی خبر نیستن.. و بخصوص که میخوان بیشتر هم بدونن خوشحال کننده ست.

خب..

... من هم در حد امکان سعی میکنم درست عمل کنم. اطلاعات درستی بدم.

..

....

.

و یه نکته کوچولو اینکه.. مخالفت خانواده ام رو کاملا درک میکنم. مادرم نمیتونه خودش رو راضی کنه منو شبیه برادرم ببینه. پرسید... خب انوقت چطوری میشی؟.. گفتم.. مثل داداشی!!.. هیری و شاید هم طاس!!!... من فقط حد نهایت رو گفتم که دیگه جای شوکه شدن نباشه. ولی مادرم ترسید!... خب حق هم داره... من کجا و اون تصوری که تقدیم! کردم کجا. بهرحال واقعیت هر چی که باشه اونها تا باهاش روبرو نشدن.. مخالفت میکنن.. هر کاری هم که برای منصرف کردن و مقابله با این فکر بتونن انجام میدن. این رو محبتی در حق من میدونن... اونها از یه دنیای دیگه با احساسات و افکار دیگه هستن. بالاخره کنار میان ولی نه تو این شرایط. خب صبر میکنم.. من صبرم زیاده.

به خودت افتخار کن... هر جور هستی

2010-03-17T10:35:00.000-07:00

آهنگ جدید سایه اسکای.

عالی ه

جالب ه

دوستش داشتم زیاد

از مجله اینترنتی کوییرلینک.

حق کشی.. ترانه رپ در مورد دگرباشان ایرانی

ترانه ای رپ درباره دگرباشان ایرانی که توسط Saye Sky اجرا شده است

برای دانلود این ترانه به صورت MP3 از لینک زیر استفاده کنید :

منبع خبر : وبسایت ایرانیان

تب بهاری

2010-03-16T13:41:00.000-07:00

امروز صبح زود از صدای برادرم بیدار شدم. داشت به مادرم میگفت که شدت زلزله!!! چقدر بوده. هنوز تو خواب و بیداری بودم... ولی یه سرچ تو ذهنم کردم بفهمم از کدوم زلزله دارن حرف میزنن ولی چیزی یافت نشد... خوابیدم.

صبح که با دوستم حرف میزدم.. پرسید فهمیدی زلزله شد؟... من تازه فهمیدم که اینجا بوده!.. حدود ساعت چهار صبح... مثل اینکه 4.4 بوده... محلش رو ده مایلی جنوب ه مرکز لس آنجلس زده بود.. خیلی نزدیک ه ولی من دیشب خیلی خیلی زیاد خسته بودم.. ساعت سه خوابیدم و تو اون یه ساعت تقریبا مرده تشریف داشتم!.. اینکه متوجه نشدم... فقط فکر کنم یه چیز مبهمی تو خواب حس کردم!

اینجا کلا زمین لرزه زیاد میشه.. لرزشش تقریبا هر روز احساس میشه ولی خیلی خفیف-ان. اوایل میترسیدم ولی کم کم عادت کردم. یادم ه چند سال پیش که تهران یه لرزش تقریبا شدید شد... خیلی ترسیدیم همه. ظهر بود.. رو تختم بودم که تخت شدیدا تکون خورد. اولین چیزی که یادم افتاد میدونی چی بود؟... یاد روشهای پناه گرفتن افتاده بودم. رفتم تو چهارچوب در ایستادم. بعد دیدم همه دارن اینطرف و اونطرف میرن... گفتم بیخیال بهتره برم پایین (آدم تو چنین مواقعی به درستی آموزشهای ایمنی شک میکنه.. چرا نمیدونم). خونه ما طبقه سوم بود و من تو راه پله ها ایستاده!! بودم و درحالی که از ترس میلرزیدم فکر میکردم اگه قبل از رسیدن به خیابون پله ها بریزه چیکار کنم!!!!!

یکی دو پله رفتم پایین دیدم هیچکس از خونه بیرون نمیاد. برگشتم.... وای!! خیلی خنده دار بود... تو اون اوضاع (بحث مرگ و زندگی ه دیگه) پدرم داشت لباس مناسب!!! میپوشید.. مادربزرگم داشت مانتو میپوشید... مادرم رفته بود همسایه طبقه بالایی که خیلی هول کرده بود رو جمع و جور میکرد و دلداری میداد (قبل از من رفته بود.. تو پاگرد بالا بود).. یه اوضاع عجیب و غریبی بود. بعد برادرم از پله ها اومد بالا و با رنگ پریده گفت پس چرا نمیاین!؟!... من رفتم پایین دیدم هیچکدمتون نیستین اومد دوباره خونه! اینو که گفت من عصبانی شدم گفتم همینجوری گذاشتی تنهایی!! رفتی... گفت حالا که برگشتم!.. تازه ما دعوامون گرفت. تا همه جمع شدیم که بریم بیرون همسایه پایینی که به جای خیابون اومده بود طبقه ما گفت کجا!؟.. تموم شد! بیان.. بیان بریم باهم یه چایی بخوریم!!!!!! فکر کنم "زلزله" ما رو دید خودش بیخیال شد. (همه اینها فقط چند دقیقه کوتاه بود ولی طولانی بنظر میاد انگار که زمان کش اومده بود)

تا شب که با دوست و فامیل و آشنا درمورد زلزله حرف میزدیم از کارهایی که تو اون شرایط کردن فقط خندیدیم. مثلا یکی میگفت دیر از خونه بیرون رفته چون اول از همه یاد آکواریومش افتاده که نیافته!.. یکی دنبال جوراب میگشته!...

خلاصه اون بار رو خدا رحم کرد. اما جالب ه مردم شهری مثل تهران نمیدونن موقع زلزله باید چیکار کنن.. هیچکس از موارد ایمنی چیزی نمیدونه. با وجود اینکه خطرش همیشه هست.. ولی هیچکس آمادگیش رو نداره. از این نظر بقدری ضعیف هستیم که با وجود ترس عمل عاقلانه ای انجام نمیدیم. وضعیت شهری و خونه سازی هم که دیگه هیچی. یه جورایی با وجود ترس شدید بیخیالیم (من هنوز ترسی رو که اون روز داشتم رو کاملا یادم میاد).. شاید به شانس بیشتر متکی هستیم تا به خودمون (به سازماندهی و آمادگی.. به آگاهی از عکس العملهای مناسب... به هر چیزی که بستگی به ما داره برای کم کردن هر چه بیشتر خطرات جانی (حداقل) خسارتهای مالی که هیچی!)

در کنار اینها ترس از قوانین مسخره چنان تو ذهنها حک شده که تو اون شرایط هم بیشتر افراد فکر حجاب و لباس هستن. بیشتر مردها اگه شلوارک پاشون باشه میرن دنبال شوار. اکثر زنها هم اولین چیزی که بردارن روسری ه.... درصورتی که اگه فرصتی برای برداشتن چیزی باشه خب طبیعتا اون باید آب باشه.

بهرحال امیدوارم وقوع زلزله تا موقعی که فرصت کنیم خودمون رو آماده کنیم به تعویق بی افته (فکر اینکه بگیم "خدا نکنه زلزله بشه" بقدری ساده لوحانه و مسخره است که هر کی بگه خودش میدونه!). بیشتر از این چیزی نمیگم... نمیخوام وارد بشم.. خودت میدونی چرا.

...

یه توصیه: اگه اهل دعا کردنی.. سعی کن دعاهات معقول باشه. نذار جو خوش قلبی بگیردت.

سلامی چند باره

2010-03-12T03:18:00.000-08:00

با لطف و توجه بزرگان! و مهرورزان محترم فی.لطر شدم. دلیلش اصلا برام روشن نیست.. البته فکر کنم بدونم ولی از اصل و موارد فیل.طر زیاد اطلاعی ندارم. بهرحال تصمیم گرفتم که مثل اوایل شروع با احتیاط! بنویسم چون اصلا حوصله خونه تکونی ندارم... سختتر از اونی بود که فکرش رو میکردم (تو دلیل دیگه ای برای ننوشتن میدونی... بین خودمون بمونه)

هنوز لینکهای وبلاگها رو هم نذاشتم... کم کم اضافه میکنم (شدیدا تنبل شدم.. بودم ولی تشدید شده).

خب..

دلت که برام تنگ نشده بود... نه!؟.. ولی من چرا. خوشبختانه یا متاسفانه حس خانوادگی-فامیلی! نسبت به تو و بقیه دارم (هرچند شما نداشته باشین). راستش اول که از بقول بهراد شهادت مجازی مطلع!! شدم... گفتم بیخیال دوباره.. آخه واسه کی!؟.. ولی بعد فکر کردم از اول که بخاطر کسی نبود که شروع کردم... این یه نیاز ه... نیاز به متعادل کردن روان. البته این مدت هم به نوع دیگه ای تخلیه روانی!! شدم (از صبر و حوصله ات ممنونم.. ولی چیزایی که تو ازشون خبر داری.. جدی ه.. خودت هم تایید کردی).

فعلا همین... خبر خاصی تو این مدت نبوده (بوده). در همون وضعیت قرنطینه هستم هنوز... و چه قرنطینه سازنده ای بوده تا الان. ولی همچنان ادامه داره تا تموم بشم!

..

زندگی هنوز مزه شراب میده.. این خوب ه یا بد!؟